• Dit been bleef stilliggen...

Dit been bleef stilliggen...

“Wondzorg is niet alleen een pleistertje plakken, soms ligt de oorzaak dieper.” Hilda Guijt is wijkverpleegkundige en locatieverpleegkundige.

Sinds een jaar is zij ook wondverpleegkundige. “Dat laatste voor heel Libertas. “Als een huisarts of collega twijfelt of het niet weet, komen ze bij mij. Vanochtend ben ik bijvoorbeeld met Ella van wijkteam Centrum bij een cliënt geweest. Ella was mijn stagiaire toen ze bij Libertas Leiden begon. Sinds die tijd zijn we goeie collega's. Kijk, we hebben nog even een selfie gemaakt.”

ooit van een mens
“Als een wond niet op een normale manier geneest, ga ik mee om te kijken wat we eraan kunnen doen. Holistischer, beginnen bij de oorzaak. Als wijkverpleegkundige heb ik al veel ervaring opgedaan én vorig jaar heb ik een studie gevolgd aan het Erasmus MC. Hoofdzakelijk theorie, maar ook snijden, in lichamen die ter beschikking van de wetenschap zijn gesteld. Leerzaam en indrukwekkend. Snijden in een been dat ooit van een mens is geweest...”

veel bewegingsvrijheid
“Het grootste verschil? Dit been bleef stilliggen...” De grap is functioneel, brengt ons terug bij het gesprek. “In deze baan heb ik veel bewegingsvrijheid. Het zijn drie functies in één. Heerlijk! Hier bij De Parelvissers ben ik als locatieverpleegkundige verantwoordelijk voor 40 cliënten, ik ben wijkverpleegkundige voor een team en als wondverpleegkundige is Leiden mijn werkterrein. Ja, ik hou wel van een uitdaging.” Uitgeleerd? “Nee, er komt vast wel weer iets anders op mijn pad.”

vrijwilligerswerk gedaan
“Geen managementfunctie. Dat zou ik heel goed kunnen, maar dan zonder de mensen. Mijn werk is redelijk structuurloos, ik ga waar ze me nodig hebben en meestal op de fiets. De route kies ik op gevoel, de kortste of door een buurt waar ik nog niet ben geweest. Ja, zo sta ik ook in het leven.” Na een carrière in de gehandicaptenzorg en een deeltijdstudie HBO-Verpleegkundige ging Hilda op reis. “Onder andere naar Cambodja, daar heb ik vrijwilligerswerk gedaan, een geweldige tijd.” Terug in Nederland heeft ze bij Libertas Leiden gesolliciteerd.

de uitdaging
“Een leuke club, niet te groot. Dat geeft ruimte én zaken gaan soms een beetje ad hoc. In de gehandicaptenzorg werkte ik bij een grotere organisatie, daar was alles meer naar processen vertaald. Het grote doen zonder de kracht van het kleine te verliezen, dat is de uitdaging waar Libertas dagelijks voor staat. Om daar mede richting aan te geven ben ik voorzitter van de Verpleegkundige en verzorgende Advies Raad. Sinds kort, dus ik ben mijn rol en hoe ik van waarde kan zijn nog een beetje aan 't ontdekken...

Jan Glas - onze nieuwsgierige verhalenverteller