• Lekker, druivensap

Lekker, druivensap

Gisteren was mijn eerste dag op de psychogeriatrische afdeling van woonzorgcentrum Rijn en Vliet. Een bijzondere ervaring, wennen ook. Aan het tempo, aan de collega's én aan de bewoners.

“Bedankt. U hoort nog van mij.” De tekst wordt fluisterzacht uitgesproken. Ik moet me bukken, onze gezichten op gelijke hoogte brengen om het te verstaan. De vrouw is gekrompen van ouderdom en oogt kwetsbaar fragiel. Geen idee wat ik nog van haar ga horen, ze leeft in haar eigen wereld

close to you
Dementie, hoe ga je daarmee om. Ter voorbereiding heb ik het boekje Tijd maken voor mensen met dementie van Kasper Bormans gekocht, maar helaas ben ik door de feestdagen nog niet verder gekomen dan bladzijde 33. Improviseren dus, én leren van mijn collega's. Hun belangrijkste advies? Geen druk, neem de tijd. Even schakelen na vier maanden thuiszorg en twee maanden somatiek. Bij binnenkomst om half acht is het stil, op de achtergrond klinkt zachtjes Close to You van Michael Prins.

haar werkterrein
“Iedereen slaapt nog” vertrouwt Bea mij toe. Zij werkte al jaren in de zorg bij Libertas en na het overlijden van haar man is ze met de studie Verzorgende IG, niveau 3 gestart. Drie jaar geleden is ze geslaagd en de eerste etage van Woonzorgcentrum Rijn en Vliet is haar werkterrein. “We hebben nu acht bewoners. Dat wisselt. We hebben tien kamers, maar er zijn onlangs vier mensen overleden. Vandaar.” Cijfers, maar zo voelt het voor Bea niet. “Je bouwt snel een band op met onze bewoners, dat ga je zelf wel merken.”

druiven en tomaten
Een vooruitziende blik. 's Middags raak ik in gesprek met de meneer die ik vanochtend heb geholpen met douchen en aankleden. Ik weet het nog, hij allang niet meer. Nu zit hij, gulzig genietend van zijn druivensap, in de gezellig ingerichte huiskamer. Lekker, druivensap, dat is mijn openingszin. De rest gaat vanzelf. De man vertelt. Over zijn moestuin - druiven en tomaten - en over zijn werk in de grafische industrie. Ook mijn achtergrond, dat helpt. Een uurtje later neem ik afscheid, tot de volgende keer. De man knikt enthousiast. “Ik kom veel in Rotterdam en Scheveningen, dus...”