• Hoe ga jij?

Hoe ga jij?

Het is inmiddels half vier 's middags en het carnavalsfeest op de psychogeriatrische afdeling is het hoogtepunt al even gepasseerd. Of toch niet... Bij dit liedje veert het feestnummer van de afdeling nog een keer op en zingt weer luidkeels mee, “Léooooo...” Even, dan is echt mooi geweest. En dat was 't, een geweldig feest!

ballonnen en slingers
's Ochtends was de vrolijke spanning al voelbaar. Ook door de tassen met verkleedkleren, ballonnen en slingers. Meegenomen door Noa en Bo, de bedenkers en gangmakers. Wat een lol! “Hoe ga jij?” Bo als hippie, Noa als kanariepiet en de andere collega's konden kiezen. Maar eerst ballonnen en slingers ophangen. De bewoners keken bevreemd om zich heen. “Wat gaat er gebeuren, wie is er jarig vandaag?”

rood met witte stippen
Niemand, we gaan carnaval vieren! De reactie was afwachtend, met uitzondering van die ene mevrouw, die was duidelijk in voor een feestje. Haar gezicht staat al een leven lang op ondeugend, Leef van Dré Hazes is voor haar geschreven. Als we na de lunch verkleed de afdeling opkomen staat ze vooraan om even later met een rood met witte stippen petticoat rond te hossen.

uit haar vogelpak gescheurd
Luid zingend en dansend, zo vrolijk dat de andere bewoners vanzelf volgen. Niet allemaal. Die genieten vanuit hun rolstoel of stilletjes op de achtergrond. Wat volgt is een dolle boel. Miranda springt vrolijk rond, Bo swingt losjes in de heupen, de stagiaires Charlene en Tirza dansen vrolijk mee en Noa is vrolijk in het rond springend en struikelend uit haar vogelpak gescheurd. Alles om de bewoners mee te krijgen.

oversized bril
En geloof me, dat is gelukt! Bijzonder om te zien, wat muziek en vrolijkheid met mensen doet. De benen van de mevrouw die normaal gesproken stilletjes in haar rolstoel zit bewegen nu op de maat van de muziek. Bij een andere bewoner verschijnt een brede lach op haar gezicht als Noa haar struikelkunstje doet. Die aardige meneer zwaait vanuit zijn rolstoel mee en heeft een oversized bril met goudkleurig montuur op zijn neus.

zelfs met de vogeltjesdans
“Over mijn eigen bril, dan kan ik het goed zien!” Wat een lol! De mevrouw die vanochtend nog afwachtend kritisch was doet nu vrolijk mee, zelfs met de vogeltjesdans. Ze draagt eenzelfde petticoat als de andere mevrouw en tussen twee carnavalskrakers zie ik ze gezellig babbelen. Even zijn ze weer zoals ze vroeger waarschijnlijk zijn geweest. Met mijn oranje beremuts, bloemenkrans en spiegelende bril kom ik ogen te kort!

Jan Glas - onze nieuwsgierige verhalenverteller