• Mijn vorige heette Bea

Mijn vorige heette Bea

“Ga jij je zonde maar eens overdenken.” Achter me valt de deur in het slot, gevolgd door een ronddraaiende sleutel, voor de zekerheid.

Mijn zonde? Ik heb op Sigrid Kaag gestemd. Daar heeft deze cliënt een duidelijke mening over. Met een knipoog, dat wel. Na het douchen en tijdens het aankleden analyseerde mevrouw het politieke landschap in Nederland. Messcherp. Thierry, Geert, Joost en Mark kregen de wind van voren. Ook van de linkse partijen deugt in haar ogen niet veel.

de eerste vrouw
“D66? Die zijn te rechts om links te zijn.” Op welke partij en politicus mevrouw wel heeft gestemd? “Daar praten we in Nederland niet over”, zegt ze lachend. Ik raad en mijn eerste veronderstelling is raak. “Inderdaad. Niet vanwege de geloofsovertuiging, het programma staat me aan én ze draaien niet, blijven staan voor wat zij vinden. Ik heb overigens niet op de lijsttrekker gestemd, maar voor de eerste vrouw op hun lijst. Dat doe ik altijd, stemmen op een vrouw.”

grappig mens
Duidelijke taal, leuk gesprek. En geen zorgen, vlak voor het dichtvallen van de deur kreeg ik een brede lach plus knipoog. En Sigrid? “Ze is wel een ervaren en betrokken politicus. We gaan zien hoe ze zich houdt.” Inderdaad mevrouw, helemaal mee eens en graag tot de volgende keer. Grappig mens, haar looprek noemt ze Willemien. “Mijn vorige heette Bea. Ik kies steeds iemand van het koningshuis. Niet Willem-Alexander, daar heb ik geen vertrouwen in.” Mensen, dat is wat werken in de zorg zo bijzonder maakt.

de melkindustrie
Cliënten delen veel. Over hun politieke voorkeur, over de leeftijd van hun parkiet en over hoe ze in het leven staan. Een man van 95 bijvoorbeeld - “volgende week hoop ik 96 te worden” - heeft veertig jaar in de melkindustrie gewerkt. Verleden tijd, het is inmiddels 30 jaar geleden. Hij heeft zijn vrouw en later nog twee vriendinnen overleefd. Nu is hij alleen. Niet echt, want vanmiddag komt zijn zoon én hij stuurt iedere ochtend een e-mail naar familie en vrienden. “Je moet contact houden met de mensen om je heen.”

een beetje wiebelig
Een wijze les. De man op mijn voorlaatste adres is sinds kort cliënt bij Libertas. Op verzoek van zijn dochter. Ondersteunen bij het douchen, dat is de afspraak. Zelf vindt hij het niet echt nodig, dat is te merken aan zijn houding. Joviaal en nonchalant, toch oogt hij een beetje wiebelig. Ik volg hem nauwlettend, zonder mijn hulp op te dringen. Want het zal je maar gebeuren, de tachtig gepasseerd en dan staat er opeens een wildvreemde in je badkamer die je helpt bij het douchen...

Jan Glas - onze nieuwsgierige verhalen verteller