• Heb je tijd voor een bakkie?

Heb je tijd voor een bakkie?

“Je bent te laat!” gromt een notoire mopperpot als ik vijf minuten te laat binnenkom. Mijn antwoord - ik ben laat, de planning is slechts een indicatie - heeft niet het gewenste resultaat.

Mopperen, ik begrijp het wel. Oud worden, van anderen afhankelijk zijn, is geen feestje en voor sommigen moeilijk te accepteren. Even diep ademhalen en vooruit met de geit. Wassen, aankleden en tot ziens. Fijne dag en tot de volgende keer!

gevaarlijke grens
"Goeiemorgen Jan." Voor de meeste cliënten van team Lage Mors ben ik inmiddels een vertrouwd gezicht. Dirk vertelde opgelucht dat zijn PSA-waarde ver onder de gevaarlijke grens is gedaald en een adres verder laat opa trots de van zijn 8-jarige kleindochter gekregen polsbandjes zien. “Heb je tijd voor een bakkie?” Ja, lekker! Goed nieuws, blije gezichten. “Kijk”, zegt hij wijzend naar het voeteneinde van zijn bed, “die tekeningen heeft zij ook gemaakt.”

fluisterzacht
De aardige meneer op mijn laatste adres is ziek, zwak en misselijk, heeft last van zijn maag. Een paar dagen al, lees ik in de rapportages. Bij het opstaan laat hij zich voorzichtig terugvallen op bed. “Ik ga nog even liggen”, zegt hij fluisterzacht. Ik was hem op bed en neem afscheid. Tot morgen, dan staat meneer weer op mijn planning. Hopen dat het dan beter gaat...

onvermurwbaar
Niet beter, wel wakkerder. En zijn vrouw is onvermurwbaar. “Kom, even wassen in de badkamer, je zal je echt beter voelen.” En inderdaad, twintig minuten later zit meneer - fris gewassen, met een schone pyjama - aan de ontbijttafel. Eten doet hij niet, drinken wel. En hij heeft weer een beetje kleur op zijn gezicht. "Bedankt", zegt hij met een voorzichtige lach. Graag gedaan en tot de volgende keer! Opgelucht fiets ik even later richting Leiden centraal. Thuiszorg, het is mooi werk.

Wil je ook in de zorg werken? Bekijk dan nu onze vacatures!

Jan Glas - onze nieuwsgierige verhalenverteller