• Twee hechtingen en een verstuikte enkel

Twee hechtingen en een verstuikte enkel

“Alleen als jij er ook een neemt.” Ze kijkt me bijna smekend aan. Even later eten we samen een ijsje.

Mevrouw zittend op de rand van haar bed en ik staand daarnaast. Vijf minuten later kruipt ze tevreden en afgekoeld in bed. Ik spring op de fiets en ga richting mijn volgende adres. Het is een rustige avond, iedereen beweegt in het tempo van de hittegolf. Hoe anders was dat gisteravond...

Gisteravond begon mijn middag/avonddienst vergelijkbaar, warm en drukkend. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Dan, een berichtje in de app. Marja, mijn collega van vanavond, is gevallen met de fiets. Even later laat ze weten dat ze niet kan werken. Ik ben om 15.30 uur begonnen en haar dienst begint om 18.00 uur. De tussenliggende 2,5 uur heb ik de diensttelefoon, daarna draag ik die aan haar over. Gisteravond niet, dat heb ik geweten...

De diensttelefoon werd een hotline. De clienten van Marja moesten overgenomen worden, door mij én door Becky, een collega van een ander team. Overleggen. Wie doet wat, waar ben je nu, terug naar kantoor voor de ontbrekende sleutels. De diensttelefoon - een Samsung en ik ben al jaren de tevreden gebruiker van een iPhone - bleef maar gaan, onderweg op de fiets en bij cliënten.

Becky, Ramona (mijn achtervang en verantwoordelijk voor de planning) en naarmate de avond vorderde ook clienten. “Waar blijven jullie, duurt het nog lang?” Een cliënt had per ongeluk op automatisch terugbellen gedrukt. Haar naam verscheen zo'n tien keer op het scherm van de Samsung diensttelefoon. Het belangrijkste verschil met mijn iPhone: niet met je vinger tippen, maar vegen!

Tegelijkertijd bleven Ramona en Becky bellen op mijn iPhone én er verscheen een stroom aan berichten in de Libertas-app. Ik zeg het maar eerlijk, de Samsung diensttelefoon heb ik bijna in de Witte Singel ge... Gelukkig voelde Ramona de stemming op tijd aan en kwam met het voorstel om de diensttelefoon naar haar door te schakelen. Eindelijk rust en de focus op thuiszorg.

Vol op de pedalen, van adres naar adres. “Zo, jij bent laat!” Na mijn uitleg was er alle begrip. “Oh, wat vervelend. Hoe is 't met Marja, wat heeft ze?” Om ongeveer 00.30 uur plofte ik thuis in Haarlem op de bank. Een krankzinnige avond, maar gelukkig een incidentje. Marja? Die heeft twee hechtingen en een verstuikte enkel.

Jan Glas - nieuwsgierige verhalenverteller